Vertrouwen

Vertrouwen

Één van mijn mooie kanten is denk ik dat ik altijd geloof in mensen. Ik zie de potentie en zie dat er mooie dingen te vinden zijn en tussen de rotte vruchten vind ik steeds weer een eetbaar stukje. Echter door de loop van de tijd is dit ook mijn valkuil gebleken en moest ik steeds weer mijn neus stoten en soms zelfs mijn hart een stukje laten breken om te leren dat niemand te vertrouwen is. Nu maak ik het wel heel groot maar ten diepste is alleen God te vertrouwen en kan ik niet eens mezelf vertrouwen.
De afgelopen jaren heb ik mogen leren dat mijn hart alleen voor genodigden is en dan ook voor exclusieve genodigden. Één van mijn lieve zonen zei eens: mam ik heb veel kennissen en weinig vrienden, er zijn er maar een paar die mijn inner circle in mogen.
Wat vind ik dit lastig maar wat is het waar. Zo vaak heb ik aan de lijve moge ondervinden dat na jarenlange opbouw van relaties je zomaar gedumpt kan worden. Dit gaat zo tegen mijn natuur in, vandaar dat ik dit steeds moet leren. Doordat we al jaren pleegkinderen opvangen heb ik gezien dat veel dingen scheef kunnen groeien in de verbinding met mensen. Mijn genade voor deze kinderen is enorm en ik geef ze steeds weer het voordeel van de twijfel, maar ook hier mocht ik leren nuchter en waakzaam te worden. Je word vaak belazerd waar je bijstaat en nu kan ik daar gelukkig om lachen maar wat heeft me dit een moeite gekost. Ik kon en wilde niet geloven dat mensen of kinderen zo konden liegen en bedriegen. Toch blijf ik bij mezelf en heb ik ze lief met de liefde die Jezus me voordoet, met al mijn gebreken want liefhebben zoals Jezus lijkt soms onhaalbaar.
Echter wat volwassenen aangaat wil ik leren te onderscheiden en de bijbel zegt in 1 johannes 4:1 Lieve broeders en zusters, geloof niet zomaar iedereen. Ga bij iedereen na of zijn boodschap wel echt van God komt. Want er lopen heel veel bedriegers op de wereld rond.
Tja en dat blijft zo moeilijk. Mèn wat is dit een strijd. Doordat ik zo van mensen houd ben ik steeds geneigd als ze vriendelijk zijn mijn hart te openen en hen een klein stukje in mijn tuin te laten maar misschien is het wijzer ze eerst te laten aanbellen voor ze mijn mooie perkje aan gort trappen.
Mensen die ik hoog achtte en tot mijn boezemvrienden behoorden hebben een deel van mijn tuin geruiineerd en het herstel van de tuin is nog steeds in gang, heb alleen nu gekozen voor sterkere meerjarige planten ipv de eendagsbloemen die zo fragiel zijn.

Ik denk dat Jezus heel veel van mensen houd maar slechts een aantal waren in zijn vriendenkring en slechts één was zijn boezemvriend. In de wereld van faceboek en instagram en allerlei andere sites is het belangrijk te leren onderscheiden en goed te luisteren naar de Heilige Geest.
Leuk om tijdens deze vakantie te oefenen want wat kom ik een hoop mensen tegen deze weken. Aardige mensen, norse mensen, verlegen mensen en zelfs nare mensen maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en juist die laatste groep blijf ik vriendelijk benaderen en na een volhoudende vriendelijke blik blijken ze vaak te zwichten en openen ze voorzichtig en kan ik met ze communiceren.
Gelukkig ben ik niet verbitterd maar ben ik door deze processen sterker geworden en gek genoeg neemt mijn liefde voor mensen nog steeds toe. En ik geniet met volle teugen van de geliefden om me heen waar ik mezelf mag en kan zijn en die me lief hebben en me nemen zoals ik ben, en waar ik fouten mag maken. Het leven is boeiend en mensen nog boeiender. Mijn reis in dit leven zit vol uitdagingen en ik probeer balans te vinden in vertrouwen en bescherming van mijn hart, een hele toer, maar zo de moeite waard want mensen zijn mooi en ten diepste hebben ze God zo nodig en kan ik Jezus laten zien al struikelend.
En doordat ik op God vertrouw heb ik genade voor de mens die fouten maakt en heb ik dus ook genade voor mezelf.

« »

© 2018 hartboek.