Troost de treurenden….
Het leven met Jezus is voor mij iedere dag weer een avontuur en zo ook vandaag weer een bijzondere ontmoeting. Naast ons staat een camper uit schotland met een man die grotten beklimt en zoekt. Zijn vrouw zit de hele dag in de camper en ik vond dat bijzonder. Gisterenavond kwamen we erachter waarom…. afgelopen mei hadden ze hun eniggeboren zoon verloren in een dramatisch ongeluk in engeland, terwijl zij samen in slovenië waren op vakantie. Het verhaal was dat hun zoon ernstig mishandeld werd door zijn vrouw en een einde aan zijn leven had gemaakt.
Ik kon er niet van slapen en bad: God geef me een opening om deze vrouw te mogen bemoedigen. Ik worstelde de nacht door en vanmorgen tijdens mijn tijd met God besloot ik een briefje aan haar te schrijven vanuit mijn hart. Het moment dat ik dit ging geven liet ik aan de Heilige Geest over. Ik ging voor de camper zitten en de man ging weg op zoek naar nieuwe grotten. De vrouw bleef in de camper, ik had haar tot dat moment nog niet ontmoet. Ik bad Heer: nu? De Heilige Geest sprak: wacht maar.
Ik begon aan mijn les spaans en opeens na een half uurtje hoorde ik muziek uit de camper komen en zag ik de vrouw zitten. Ze had haar handen om haar gezicht en huilde hartverscheurend. Dit is het moment dat je mag gaan sprak de Geest. Ik raapte mijn moed bij elkaar en klopte op de camper en vroeg of ik binnen mocht komen om haar een hug te geven. Twijfelend deed ze open en viel snikkend in mijn armen, en ik huilde met haar mee. Om het verdriet van haar zoon wat bijna haar doormidden scheurde. Ik bad: Heer geef me wijsheid en ik besloot te luisteren naar haar verhaal. 1,5 uur sprak ze en luchtte ze al snikkend haar hart en ik deed niets dan alleen haar handen vasthouden en meehuilen.
Het verhaal was te dramatisch om hier neer te zetten, maar kort samengevat was haar zoon misschien wel vermoord door haar schoondochter, of hij had een einde aan zijn leven gemaakt, ze wist het niet. Deze vrouw die zoveel pijn te verduren had gehad in haar leven was altijd pleegmoeder geweest en had haar pleegdochter vorig jaar verloren aan een erge ziekte, haar moeder haatte haar en had haar nog nooit een hug gegeven en de pijn van het gemis van haar zoon was zo zwaar. Jarenlang misbruik maakte dat de zoon in voortdurende angst leefde en als hij weg zou gaan bij de schoondochter, dreigde ze zijn ouders te vermoorden. Ik was stomgeslagen en tegelijk dacht ik aan Jezus die al die verhalen kent van de mensen die zoveel verdriet hebben dat ze het amper kunnen dragen.
Na 1,5 uur verliet ik de camper met als belofte dat ik voor haar en haar man zou bidden en dat ik geloofde in haar veerkracht en haar grote mooie hart en dat God haar zou vasthouden. Ze knikte en bedankte me en weer hielden we elkaar vast al huilend……

Hoe bijzonder dat God zomaar mensen op je pad brengt als je hierom vraagt en dat ik even de handen en voeten van Hem mocht zijn……

Alle eer en lof is voor God, de Vader van onze Here Jezus Christus en de bron van alle liefdevolle hulp. Hij troost ons en geeft ons nieuwe moed in alle ontberingen en beproevingen. Hij doet dat, opdat wij anderen kunnen troosten en bemoedigen.’
‭‭2 Korinthiërs‬ ‭1:3-4‬ ‭HTB‬

Er zou meer erkenning moeten komen voor mannen die door hun vrouw mishandeld worden….