The World will be shakened and trumbled en toch kan er vrede zijn…..

Vanmorgen werd ik wakker met dit zinnetje in mijn hoofd, en vaak weet ik dat het de Heilige Geest is Die tot me spreekt en dat ik er over mag nadenken, samen met Hem. En ja, dan is er toch niets meer tegenstrijdig dan dit zinnetje, en het kerstfeest dat we vandaag mogen vieren, of niet.

Ik vind het bijzonder dat ik niet zoveel met kerst heb, ik ben uiteraard heel dankbaar dat Jezus geboren is, wow wat een wonder, en ik eer Hem ervoor, en ik word enthousiast en stil van de gedachte dat God zoveel van ons houdt dat Hij als een kind, onder ons kwam en dat zal ik altijd bewonderen. En het kerstverhaal, het verhaal van Betlehem is het mooiste verhaal wat ooit verteld is, en dat vier ik. Maar dat hele commerciële dat is me “too much”. Vroeger als kind wel, toen omarmde ik de gezelligheid en warmte, en kon ik vanuit mijn onschuldige kinderlijkheid intens genieten van de kerstdienst en chocolademelk en uiteraard het boekje en de mandarijn die we dan meekregen. Heerlijk vond ik het, en de veelkleurige lichtjes van de kerstboom, gaven me een gevoel van geborgenheid, en hoewel ik Jezus toen nog niet echt kende, genoot ik van dit geboortefeest.

In de loop van de jaren dat ik volwassen werd, heb ik verschillende fases doorgemaakt, van het radicaal tegen de kerst en het gebeuren zijn, tot het berusten van, en me te focussen op Jezus, en dit laatste geeft me enorm veel rust.

Ik heb tegenwoordig ook een kerstboom, ik vind het een lelijk ding, maar mijn dochter komt uit een gezin waar er geen plaats en geld was voor welke luxe dan ook en voor haar zet ik m neer. Voor haar is dit belangrijk en ik houd van haar. Ik hang er geen lading aan, het is een boom, niet meer en niet minder. Het kerstfeest zelf is voor mij een ultieme gelegenheid om mijn kinderen en geliefden uit te nodigen en met elkaar quality time te hebben. Elkaar te ontmoeten en in elkaar te investeren en op te bouwen.

Maar waarom dat zinnetje. En juist op het kerstfeest? Ik weet niet of God Zich überhaupt zorgen kan maken, want Hij is volmaakt, maar als Hij het kan, denk ik dat Hij het nu doet. Ik denk dat God zo verlangt om relatie met de mensheid te hebben en dat de meeste mensen Hem niet willen aannemen, omdat ze het allemaal goed voor elkaar hebben en heerlijk achter het kerstdiner duiken, en even de ellende en misère vergeten, en al helemaal niet aan God denken. Maar we zijn geschapen naar Zijn beeld, en Hij wil niets liever dan relatie met ons hebben, ook op het kerstfeest. Maar velen durven en willen niet eens na te denken of God bestaat, laat staan dat ze Hem zullen gaan zoeken.

Ik dacht altijd dat ik het ze dan maar moet gaan vertellen, maar de laatste tijd heb ik een nieuwe dimensie met Jezus ontdekt, waarin mijn leven zoveel rust en vrede geeft, dat ik echt alleen nog dingen doe, als ik weet dat ik het moet doen.

Onze lieve vriend uit Wales, Tony schreef iets wat me enorm raakte: “Jezus volgde de menigte niet, het was de menigte die Hem volgde. Hij ging niet op pad om mensen te zoeken die genezen konden worden, op opgewekt konden worden uit de dood. In plaats daarvan deed Hij heel eenvoudig de wil van de Vader, geleid door de Heilige Geest. Er zijn gelovigen die ijverig streven, maar er zijn er ook die eenvoudig vertrouwen op de leiding van de Heilige Geest.” Dit wil ik ook, gewoon vertrouwen dat God zal doen wat Hij wil door mij heen. Uitstappen en wandelen in autoriteit van Jezus. Ik vertrouw mijn hart en ik denk dat mijn hart mooi en transparant is, dus gaan er bijzondere dingen gebeuren.
Lang heb ik gestreefd en gewerkt en het gaf me veel stress , en ik raakte uitgeput. Dus dat wil ik niet meer, en daarom waren de woorden van Tony als een stukje waarheid in mijn hart.

De laatste week hebben we een intensieve tijd gehad, waarin mijn kinderen en vrienden nood hadden. Ik en peter hebben gewoon geluisterd naar wat de Heilige Geest van ons vroeg en je gelooft het of niet , er kwamen bijzondere doorbraken. Één van mijn kinderen zei laatst, mam ik hoef niet op een podium, ik heb liever relatie en impact op de mensen om me heen dan grote menigten die me geweldig vinden. Ja die kwam binnen, want dat wil ik eigenlijk ook. Mezelf zijn, Jezus door me heen laten zien, de Heilige Geest laten werken, die éne blijven zien die me nodig heeft, en gevoelig blijven voor de Heilige Geest. Spreken wanneer ik moet spreken en zwijgen wanneer ik mag zwijgen.

Deze wereld heeft mensen nodig die relatie willen hebben, en erin willen investeren. Geen slappe oppervlakkigheid, maar diepe doordringende transparantie en oprechtheid, met de veiligheid om fouten te mogen maken. Deze wereld, waarin de terreur dreigt, waar angst gezaaid wordt, waar dingen te gebeuren staan, dit geloof ik, maar waar ik mijn focus mag leggen op de liefde van God en de kracht van liefde die in mij leeft, ipv op de dreiging en ellende.

Ik wil dat. Ik heb alleen te winnen, en wil een veilige haven voor hen zijn, wiens schip stuurloos geworden is en waarin ik een plek van rust mag zijn, een bron van levend water, waar mensen kunnen drinken. Die bron in mij is Jezus, mijn Vriend, mijn Inspirator, mijn God, mijn identiteit. Meer wil ik niet. En al kan ik iets betekenen voor die éne, die dit nodig heeft, dan heeft mijn leven zin.

De wereld zal sidderen en beven, en geschud worden, ik weet dat, maar juist dan zal ik er zijn, voor jou, ik wil je helpen, naar je luisteren en iets van de liefde en vrede van God aan je geven, want alleen hiermee kan ik je dienen.

Ik wens jullie allemaal gezegende dagen, ik bid jullie de vrede van God toe. En hoop dat je tijdens deze dagen een moment zal nemen om je te beraden waar jouw plek is, en met wie je deze plek wilt doorbrengen. Ik kan het je aanraden om dit bij God te doen. Mėn ik zou geen seconde zonder Hem kunnen leven, Hij vult me iedere dag met nieuwe kracht en liefde, en dat heb ik hard nodig. En ik weet dat jij dit ten diepste ook verlangt, vrede en rust, vrij van angst en onzekerheid. De wereld gaat je dit niet geven, alleen Jezus brengt vrede.
God zegene je.

« »

© 2018 hartboek.