Gefeliciteerd dappere held

Vandaag word je 7. Klein mannetje. Vorig jaar met je verjaardag was je ook bij ons met je broertje, met als vooruitzicht dat er na ons eindelijk een gezin was waar je groot mocht worden. Eindelijk rust zoals je dat steeds zei. Je ging bij ons weg met je hele leven bijeen gepakt in een aantal dozen en tassen en vol goede moed. Je had er zin in. Een nieuwe start, een nieuw gezin, waar jij belangrijk was en waar je toekomst voorlopig lag.

Het mocht niet zo zijn, want een aantal weken geleden kregen we een telefoontje van pleegzorg dat het niet langer ging in het gezin. Ik ben totaal verbaasd, hoe kan het nou dat jij niet past binnen het gezin, zo’n vrolijk lief mannetje. Het spijt me zo voor je, ik had het je zo gegund.
Maar ja, daar sta je dan, het was inmiddels je 5 e plaatsing in je jonge leventje als 6 jarige, en nu kwam je weer bij ons, om even “bij te tanken”. We hebben snel je oude kamer weer in orde gemaakt, om het zo vertrouwd mogelijk voor je te maken. En ik zie dat het je goed doet.

Het is verwarrend voor je, eerst was ik mama, en nu is alma toch het beste vind je, en dat is ok. Ik knuffel je en geniet meteen van je, want wat ben je een lief mannetje. Ik ben enorm onder de indruk van je slimheid en helderheid en je geloof in Jezus wat je ondanks dat je bijna een jaar in een ander gezin was, niet bent kwijtgeraakt. Je zegt als ik ernaar vraag of Jezus nog in je leven is: jazeker, als je ergens aan begint moet je ook volhouden hė. Het raakt me, en ik zie dat het je steun heeft gegeven het afgelopen jaar, en het bemoedigt me dat het zaad dat we mochten zaaien in jouw jonge leventje en wat je biddende grootouders gezaaid hebben, sterk genoeg is om jouw rotsvaste geloof in God vast te houden.

Je verbaast me steeds weer. Je bent altijd vrolijk, ondanks de voor jou zo onzekere situatie waarin je je bevindt, en je geniet ogenschijnlijk van ons gezin. Steeds kom je even naar me toe en vraagt, mag ik nog wel even bij je blijven alma, ik heb het zo fijn hier. Ik trek je dan tegen me aan en zeg, ja hoor lieverd, zolang het nodig is, en stil bid ik dat er een gezin gevonden mag worden waar jij de veiligheid en liefde zal ervaren die je zo nodig hebt.

En vandaag ben je jarig, 7 jaar ben je geworden. We hebben de kamer uitbundig versierd en cadeautjes gekocht die jij mooi vindt. Gisteren kon je niet slapen. Niet zoals andere kinderen vanwege de spanning, maar je was intens verdrietig omdat er waarschijnlijk niemand van je echte familie op je verjaardag zou komen. Alweer niet. Ik huil zachtjes met je mee en troost je met de woorden dat we er een mooie dag van gaan maken. Vanmorgen wilde je meteen je cadeautjes naar boven brengen, en toen ik zei, ze mogen de hele dag beneden staan hoor, antwoordde je: maar er komt toch niemand om ze te bekijken. Ik slik weer een traan weg en ben nog vastberadener. Jij zal in het zonnetje staan en ik ga proberen even jouw verdriet en eenzaamheid naar de achtergrond te bewegen, zodat jij mag weten dat je belangrijk bent. Want dat ben je. En je bent zo bijzonder lieve dappere vent. Ik heb diepe bewondering voor jou, hoe je steeds weer grapjes maakt en doorvecht in dit jonge leventje. Hoe je blijft vertrouwen op God en Hem als een enorme troost ervaart, en er geen twijfel is over Zijn aanwezigheid. Hoe je voor de ander zorgt, en bewogenheid hebt voor de zwakkere. Hoe wijs je bent als je je papa en mama aan de telefoon hebt, en interesse in hun levens hebt.

Jij bent mijn held en ik hoef geen enkele moeite te doen om van je te houden. Ik ben trots op je kleine man en ik bid dat er een plekje voor jou zal zijn, waar ze zullen genieten van jou, net zoals wij doen, en van je zullen houden, en waar je jij mag zijn, want je bent zo leuk.
Wij zijn een klein schakeltje in jouw leven, en hebben iets mogen geven van God aan jou, en wij hebben Jezus in huis mogen omarmen in jou en door jou en zijn ontroerd en vertrouwen dat Hij die een prachtig plan voor jouw leven heeft het ook zal voleinden.
Fijne dag lieverd! Dappere held! Ik hoop dat je ondanks alles vandaag mag genieten.

« »

© 2018 hartboek.