We leven in roerige tijden en er is veel onrust om ons heen. We hoeven de tv maar aan te zetten en we worden overspoeld door de onheilstijdingen die voorbij vliegen. Vluchtelingen ontheemd van huis en haard, oorlogsdreiging, wetteloosheid, armoede, werkeloosheid, haat, onrecht, zedeloosheid. Tjonge je zou er bang van worden, en eerlijk gezegd klampt de angst me dan af en toe ook aan en zou ik het liefst me verstoppen en wachten tot het voorbij is. Ik heb geleerd dit van me af te schudden en alles in de handen van God te leggen. Hij heeft me volmaakt lief en volmaakte liefde drijft iedere angst uit. Al deze ellende last me echter niet onberoerd. Soms huil ik om het leed wat voorbij komt en denk ik Heer hoelang nog?

Maar al deze dingen zijn niet nieuw, God spreekt erover in Zijn woord en vroeger was niet anders dan nu, hoewel ik denk dat dingen tot een eind lopen. Eindtijd noemen we dat, en eigenlijk willen we daar niet over spreken, het heeft iets negatiefs, iets angstigs, en dat willen we niet. Om me heen hoor ik dan ook veel verschillende stemmen, de een roept: Jezus komt terug, bekeer je, het gaat vreselijk worden en deze stemmen zaaien angst waar mensen verre van willen blijven, en de ander zegt met zoveel woorden vrede, vrede, en laten we ons niet gek maken, het komt wel goed, ik wil me hier niet mee bezig houden, want Jezus is Overwinnaar. Het zijn 2 geluiden die allebei waar zijn, en het een kan niet zonder het ander denk ik.

Ik geloof dat Jezus mijn vaste burcht is, Mijn Redder in angstige tijden en Verlosser. Ik houd me hieraan vast.
En toch is er die andere kant die de realiteit voor ogen houdt dat deze wereld in barensnood is en dat er dingen gebeuren in de geestelijke wereld, waarvan velen het besef niet eens hebben. Hebben we in de gaten wat er zich afspeelt in Amerika, het Vaticaan, Syrië , waarom al deze vluchtelingen opeens hierheen komen, begrijpen we de profetieën die de bijbel ons geeft? Kijken we naar Israël? Achter de schermen speelt van alles en ik zeg dit niet om angst te zaaien, maar de bijbel leert ons dat we waakzaam moeten zijn, enerzijds moeten we zorgen voor genoeg olie in onze lamp en anderzijds moeten we uitkijken op de muur en de tekenen van deze tijd in de gaten houden. Ook zegt de bijbel dat we tot Jezus terugkomt gewoon moeten blijven doen wat we doen.

Wat kan het verwarrend zijn en angstig als je niet je vrede en veiligheid in Jezus Christus hebt. Hij leert ons dat we geen angst hoeven hebben, dat wie Hem aanvaard hebben als Redder en Verlosser, veilig in Zijn hand zijn. Dit sterkt me, maar baart me ook zorgen als ik de vele mensen om me heen zie die Hem nog niet kennen, die in angst en onzekerheid door het leven gaan, of verblind er maar op los leven en alles doen wat God verboden heeft. Ook van deze mensen houdt God en gaat Zijn hart uit. Ook zij hebben een keus, met Hem de eeuwigheid door te brengen.

Ik houd van mensen, van alle mensen, zelfs mijn vijanden heb ik geleerd lief te hebben en de mensen die mij onrecht hebben aangedaan, dit was een proces maar dit heeft me zoveel rust en vrede gebracht, ik kon vergeven en loslaten. En juist omdat ik van mensen houd ben ik bewogen. Maar wat gaan we dan communiceren? Vroeger toen ik me nog liet leiden door angst sprak ik alleen maar over al die ellende die plaatsvond en probeerde ik mijn omgeving paniekerig te waarschuwen om zich vooral te bekeren, want Jezus kwam spoedig terug. Daarna heb ik een periode gehad waarin ik me nestelde in genade en vrede en in een status van passiviteit en egoïsme bevond waarin ik steeds meer gericht raakte om mijn eigen kleine omgeving, als ik en mijn gezin het maar goed hadden. En nu nu merk ik dat de last van Jezus, de liefde van God voor deze wereld die ten ondergaat me dringt om niet langer te zwijgen maar de grote daden Gods te verkondigen enerzijds, me te drenken in Zijn genade en vanuit Zijn intimiteit in beweging te komen, en anderzijds ook de realiteit te vertellen dat er zonder Jezus geen leven is maar een toekomst die vreselijk is, namelijk de hel.
Ik begeef me hiermee op glad ijs, maar ik kan de bijbel niet verloochenen en geloof niet in eenzijdigheid.

Wel geloof ik met heel mijn hart dat er een grote opwekking gaat komen, die zo groot is en dat er veel arbeiders nodig zijn. Zijn we klaar voor de oogst? Of zitten we nog teveel in onze eigen veilige koninkrijkjes waar we af en toe verward raken en door de bomen het bos niet meer zien.
Ik wil me inzetten alleen als Hij me roept en ga geen dingen meer doen omdat het moet, maar ga luisteren naar de zachte stem van Gods Geest. Ik heb tegen God gezegd, zend mij waar U wilt dat ik ga, en niets is me weer waard dan in Uw aanwezigheid te zijn. En dan hoef ik geen angst te hebben, bij Hem ben ik altijd veilig en weet ik me geborgen. Jij ook?

I am no longer a slave to fear, I am a child of God