Alle berichten van alma

Eerlijk is eerlijk…….

Mattheus 5: 8 : het echte geluk is voor mensen die eerlijk zijn. Want zij zullen God zien. (Bijbel in gewone taal)

Dit las ik en het raakt me. Waarom raakt dit me zo? Misschien wel omdat het een onderwerp is dat in mijn leven altijd een grote rol speelt en heeft gespeeld.
Eerlijkheid, wat is het eigenlijk, en wie is er nog echt eerlijk.
Het woordenboek weet wat het is, namelijk: de waarheid zeggend, oprecht, niet vals, zuiver, ongeveinsd, rechtuit, fair. Enz.
Dat is nogal wat en ik geloof dat veel mensen er heden ten dage niet eens bij stil staan of ze wel eerlijk zijn. Want eerlijk is eerlijk, zolang er geen problemen zijn, we geen conflicten hebben, ons leven goed gaat zijn we toch eerlijk?

Ik weet het zo net niet. Eerlijk kan met anderen te maken hebben, maar ook met jezelf. Naar anderen toe zijn we “eerlijk”, we zeggen niet alles, laten niet het achterste van onze tong zien, maar dat hoeft ook niet, we zijn aardig transparant. Dus zijn we eerlijk. Zolang mensen geen problemen met ons hebben, we de ander liefhebben komen we er toch mee weg.

Waarom zegt God dan zo expliciet, het echte geluk is voor mensen die eerlijk zijn, want zij zullen God zien.
Als ik naar mijn eigen leven kijk, denk ik dat ik altijd geprobeerd heb om eerlijk te zijn. Dit was niet altijd even handig, want ik klapte er ook van alles uit, want ik mocht toch ” eerlijk” zijn? Ik had echter de les fijngevoeligheid nog niet geleerd en was verbaasd als mensen niet konden handelen wat ik zei. En het kwam nog uit een goed hart ook met de beste bedoelingen. Op een dag zei mijn zoon Sjoerd tegen mij, tja hitler had ook goede bedoelingen…… Slik, die hakte erin, hoe kun je dat nou zeggen, dacht ik nog maar ik ging naar mijn binnenkamer en onderzocht mijn hart en ik moest toegeven dat Sjoerd gelijk had. Waarom zou ik anders zijn?…als mijn hart arglistig is en als ik mijn tong niet in bedwang kon houden, wat zou dit dan voor gevolgen kunnen hebben? …..Was ik dan een haar beter dan welke zondaar dan ook?

Het is nog niet zolang geleden, dat ik allerlei muurtjes om mijn hart had heen gebouwd om maar te zorgen dat mensen niet te diep binnen konden komen en me misschien wel pijn konden doen. Hierdoor heb ik jarenlang gemanipuleerd en probeerde ik mezelf en anderen te controleren. Sinds ik hiervan bevrijd ben merk ik dat het heerlijk is om een mens zonder geheimen te zijn, en om eerlijk te zijn naar mezelf en naar anderen. Dit is trouwens niet makkelijk, geloof me, want geregeld heb ik gesprekken met mensen die ik vertrouw en die me durven zeggen wat er nog geschaafd mag worden aan mijn leven. Ik heb dan steeds een keuze, ga ik eerlijk zijn, of ontken ik en verhard ik mezelf. Tot nu toe kies ik steeds om er doorheen te gaan en wat geeft dit een vrijheid, en ruimte. Ook naar anderen toe leer ik steeds meer om ” eerlijk” te zijn, ipv hen te pleasen, en hen naar de mond te praten. Laatst merkte ik dat ik niet eens wist hoe dat moest, want het please-gedrag was zo “eigen” geworden, dat ik echt even tijd moest nemen en mijn hart moest onderzoeken, wat IK nu werkelijk wilde en dacht. Een lastig proces, want pleasen is toch veel makkelijker? Maar niet eerlijk……..Misschien gaan mensen wel een andere kant van me zien, en moeten ze eraan wennen, maar don’ t worry, want mijn verlangen is om meer op Jezus te lijken, maar een beetje genade in dit proces zou wel welkom zijn;)

Ik heb ook door schade en schande ontdekt dat ik anderen niet kan veranderen. Wat is dit soms frustrerend wanneer je weer mensen tegenkomt, waarvan je weet dat ze niet eerlijk zijn. Het zijn vaak mensen met veel maskers en bezigheden en God geeft me steeds weer liefde en genade om hen door Zijn ogen te blijven zien. Steeds weer mag ik kiezen, niet ik maar Christus leeft in mij.
Ik kan alleen mijn leven leven, en als mensen er naar vragen, zal ik ze uitleggen, wat mij bezig houd.

Zou jij het aandurven, aan een ander te vragen, hé vind je dat ik eerlijk ben? Zijn er misschien dingen die niet prettig zijn, waar jij tegen aanloopt? Vind je dat er dingen anders kunnen in mijn leven? Vind je dat ik goed met mijn kinderen en man of vrouw omga? Vind je dat ik goed kan luisteren? Irriteer je je wel eens aan mij? Of vul maar in, er zijn vast vragen zat die je een ander zou willen stellen, maar om de lieve vrede niet doet, of misschien durf je gewoon niet.
Wat een klimaat van veiligheid zouden we dan kunnen creëeren met elkaar.

Of willen we alleen maar over onze bol geaaid worden, en horen dat we het zo goed doen. Ik ben daar wel een beetje klaar mee als ik eerlijk ben. Ik geloof dat het voor een fase heel goed is, steeds bevestiging te krijgen dat je het goed doet, maar dat het daarnaast ook heel gezond is dat er mensen op gaan staan, die eerlijk durven zijn, en de blinde vlekken durven aan te wijzen, zonder jou af te wijzen. Wat zou er dan veel veranderen als we dit zouden toestaan.

Eerlijk gezegd, heb ik er nog een hard hoofd in, als ik bijv zie op Facebook hoe er met elkaar om wordt gegaan, of we maken elkaar af, vaak niet open en eerlijk, maar via insinuaties en vrome woorden , of we spreken zalvende woorden over elkaar en vinden het wel ok wat die ander doet, vooral niet mee bemoeien toch? We voelen ons zo snel persoonlijk aangesproken en aangevallen…..

Een enkeling kent de kunst en gave van wijsheid en dus valt er nog veel te leren. En dan wijs ik eerst naar mezelf, ik mag nog heel veel leren, en wil dat heel graag. Ik blijf hopen, en blijf eerlijk naar mezelf en anderen. Ik verlang oprecht naar “eerlijke” relaties met mensen waarmee ik de diepte in kan, waar ik mezelf mag zijn en waar ik kan en mag groeien en fouten mag maken. Niks heb ik te verliezen, zoals ik vaker zeg, alleen te winnen, namelijk dat ik meer en meer op Jezus mag lijken, en minder van alma zichtbaar is. Nog genoeg werk aan de winkel, maar ik houd van uitdagingen, dus dit komt goed. En mocht ik op een dag aan je vragen, wat je van me vind, mag je “eerlijk” antwoord geven;)

Gefeliciteerd dappere held

Vandaag word je 7. Klein mannetje. Vorig jaar met je verjaardag was je ook bij ons met je broertje, met als vooruitzicht dat er na ons eindelijk een gezin was waar je groot mocht worden. Eindelijk rust zoals je dat steeds zei. Je ging bij ons weg met je hele leven bijeen gepakt in een aantal dozen en tassen en vol goede moed. Je had er zin in. Een nieuwe start, een nieuw gezin, waar jij belangrijk was en waar je toekomst voorlopig lag.

Het mocht niet zo zijn, want een aantal weken geleden kregen we een telefoontje van pleegzorg dat het niet langer ging in het gezin. Ik ben totaal verbaasd, hoe kan het nou dat jij niet past binnen het gezin, zo’n vrolijk lief mannetje. Het spijt me zo voor je, ik had het je zo gegund.
Maar ja, daar sta je dan, het was inmiddels je 5 e plaatsing in je jonge leventje als 6 jarige, en nu kwam je weer bij ons, om even “bij te tanken”. We hebben snel je oude kamer weer in orde gemaakt, om het zo vertrouwd mogelijk voor je te maken. En ik zie dat het je goed doet.

Het is verwarrend voor je, eerst was ik mama, en nu is alma toch het beste vind je, en dat is ok. Ik knuffel je en geniet meteen van je, want wat ben je een lief mannetje. Ik ben enorm onder de indruk van je slimheid en helderheid en je geloof in Jezus wat je ondanks dat je bijna een jaar in een ander gezin was, niet bent kwijtgeraakt. Je zegt als ik ernaar vraag of Jezus nog in je leven is: jazeker, als je ergens aan begint moet je ook volhouden hė. Het raakt me, en ik zie dat het je steun heeft gegeven het afgelopen jaar, en het bemoedigt me dat het zaad dat we mochten zaaien in jouw jonge leventje en wat je biddende grootouders gezaaid hebben, sterk genoeg is om jouw rotsvaste geloof in God vast te houden.

Je verbaast me steeds weer. Je bent altijd vrolijk, ondanks de voor jou zo onzekere situatie waarin je je bevindt, en je geniet ogenschijnlijk van ons gezin. Steeds kom je even naar me toe en vraagt, mag ik nog wel even bij je blijven alma, ik heb het zo fijn hier. Ik trek je dan tegen me aan en zeg, ja hoor lieverd, zolang het nodig is, en stil bid ik dat er een gezin gevonden mag worden waar jij de veiligheid en liefde zal ervaren die je zo nodig hebt.

En vandaag ben je jarig, 7 jaar ben je geworden. We hebben de kamer uitbundig versierd en cadeautjes gekocht die jij mooi vindt. Gisteren kon je niet slapen. Niet zoals andere kinderen vanwege de spanning, maar je was intens verdrietig omdat er waarschijnlijk niemand van je echte familie op je verjaardag zou komen. Alweer niet. Ik huil zachtjes met je mee en troost je met de woorden dat we er een mooie dag van gaan maken. Vanmorgen wilde je meteen je cadeautjes naar boven brengen, en toen ik zei, ze mogen de hele dag beneden staan hoor, antwoordde je: maar er komt toch niemand om ze te bekijken. Ik slik weer een traan weg en ben nog vastberadener. Jij zal in het zonnetje staan en ik ga proberen even jouw verdriet en eenzaamheid naar de achtergrond te bewegen, zodat jij mag weten dat je belangrijk bent. Want dat ben je. En je bent zo bijzonder lieve dappere vent. Ik heb diepe bewondering voor jou, hoe je steeds weer grapjes maakt en doorvecht in dit jonge leventje. Hoe je blijft vertrouwen op God en Hem als een enorme troost ervaart, en er geen twijfel is over Zijn aanwezigheid. Hoe je voor de ander zorgt, en bewogenheid hebt voor de zwakkere. Hoe wijs je bent als je je papa en mama aan de telefoon hebt, en interesse in hun levens hebt.

Jij bent mijn held en ik hoef geen enkele moeite te doen om van je te houden. Ik ben trots op je kleine man en ik bid dat er een plekje voor jou zal zijn, waar ze zullen genieten van jou, net zoals wij doen, en van je zullen houden, en waar je jij mag zijn, want je bent zo leuk.
Wij zijn een klein schakeltje in jouw leven, en hebben iets mogen geven van God aan jou, en wij hebben Jezus in huis mogen omarmen in jou en door jou en zijn ontroerd en vertrouwen dat Hij die een prachtig plan voor jouw leven heeft het ook zal voleinden.
Fijne dag lieverd! Dappere held! Ik hoop dat je ondanks alles vandaag mag genieten.

Liefde is zo simpel…..

image

Liefde is zo eenvoudig, waarom maken wij het dan zo ingewikkeld? Ik heb het niet over het woord liefde wat de wereld misbruikt heeft en gekoppeld heeft aan sex, en er iets vulgairs van heeft gemaakt, nee ik heb het over pure onzelfzuchtige liefde die zichzelf niet zoekt en geïnspireerd is door God zelf.

We laten ons zo vaak leiden door tegenstrijdige belangen en bolwerken die niet toestaan dat er maar een sprankje liefde doordringt tot ons hart, terwijl we diep van binnen zo hunkeren naar die ongrijpbare substantie, die niet te peilen is en soms zo angstaanjagend is.

Waarom durven we niet gewoon toe te geven dat we allemaal hetzelfde verlangen hebben diep van binnen, en dat is geliefd te zijn. Voor iedereen ziet dat verlangen er weer anders uit, en het hangt dan ook nauw samen met de ervaringen en herinneringen die we hebben opgebouwd omtrent liefde in ons leven.
Het kind wat van jongst af aan gezien wilde worden en probeert bij iedereen die hem aanhaalt liefde te vinden, met alle gevolgen van dien. De vrouw die zichzelf overschreeuwt en profileert maar eigenlijk roept: heb me lief. De man, die met zijn macho gedrag vrouwen probeert te imponeren, maar eigenlijk diep van binnen een klein jongetje is wat erkenning en aanhankelijkheid nodig heeft, maar dit van zijn eigen vrouw niet krijgt. Ieder mens heeft zijn of haar eigen verhaal, en ieder heeft zijn of haar eigen mechanismen om te verbloemen en te camoufleren en soms het liefst onzichtbaar te worden zodra liefde te dichtbij komt.

Ikzelf heb door de jaren heen geleerd van de liefde dat ze ongrijpbaar is en me steeds weer verrast. Steeds als ik denk dat ik haar snap, komt ze weer met een voorstel waar ik van moet zuchten en denk dat ik het niet kan,maar samen met haar kan ik steeds weer overwinnen. Zo bijzonder, zo kwetsbaar en fragiel. Het is een mysterie en toch is het zo zichtbaar. Want liefde levert iets op, het zaait op plekken waar de grond uitgeput en onvruchtbaar lijkt, maar zodra haar stralen de aarde raken, er iets geboren wordt, waardoor er nieuw leven ontstaat.

Liefde is onbegrijpelijk en toch zo simpel, het maakt los wat verward is, het heelt wat gebroken is, en geeft kracht waar uitputting nabij is. Het geeft vreugde aan rouwende situaties en herstelt relaties waar geen hoop voor leek te zijn.
Liefde kost wel wat, het kost je namelijk alles. Het kost je jezelf, en als je in staat bent volledig los te komen van jezelf en liefde toelaat, zul je het ultieme gevoel van liefde ervaren die je zal verbazen.

Steeds weer word ik geïnspireerd door Gods woorden uit 1 Korinthiërs 13 waarin God de Bedenker van de liefde heel eenvoudig uitlegt wat ervoor nodig is om liefde in haar volheid te ervaren en in te zetten, namelijk door jezelf te verliezen en de ander hoger te achten dan jezelf. Voor velen is deze passage zo tegenstrijdig en onmogelijk, want wij mensen zijn gewend te vechten voor rechtvaardigheid en opkomen voor jezelf en niet over je heen te laten lopen. Dit is wat ons geleerd wordt in deze keiharde maatschappij.
Persoonlijk luister ik liever naar mijn Schepper, Die Zijn leven uit liefde voor mij en jou gaf, door Zijn Zoon Jezus naar de aarde te sturen, zodat wij konden leven in overvloed. Dit maakt dat ik liefde steeds meer toelaat in mijn leven en vanuit liefde de ander lief kan hebben, ook al word mij onrecht aangedaan. En weet je dit geheimenis want dit is het, heeft ervoor gezorgd dat de liefde iedere dag toeneemt en dat ik mensen meer en meer ga liefhebben. Dat het niet meer belangrijk is wat ik vind of denk, maar dat de liefde mij dringt en dit geeft me zoveel vrede. Ik sterf steeds een stukje verder aan mezelf en zie Jezus meer worden in mijn hart. Hij mag me leiden en me inspireren, iedere dag weer en ik leer van Hem, van Zijn leven, van Zijn hart, wat zo puur is en zonder bijbedoelingen. Hij weet als geen ander wat het is Zichzelf op te offeren voor die ander en ik wil zo graag op Hem lijken en daarom houd ik van liefde, het maakt me wie ik ben, Zijn geliefde kind, vastberaden om deze wereld te overladen met liefde, van God door mij heen. Ik omarm haar, ik koester haar en zal haar toelaten zodat ze toe zal nemen en ik krachtig zal zijn, het als een wapen zal gebruiken, zodat muren neergehaald zullen worden en harten open gebroken en terwijl ik liefde deel, wordt de liefde in mijn hart groter, en wetende dat ik de ander alleen liefde schuldig ben, heb ik moed want ik weet dat liefde alles zal overwinnen, en weet je het wordt steeds makkelijker, want ik houd van de liefde.

Voor jou die dit leest en misschien wel nooit liefde hebt gekend, of waar liefde altijd is misbruikt, voor jou heb ik dit geschreven, om je hoop te brengen en je te zeggen dat je geliefd bent, dat er Iemand is Die ongelofelijk veel van jou houdt en je dat wil laten zien. Hoe? Roep Hem aan, Zijn naam is Jezus en Hij wil je vullen met echte liefde, Hij is te vertrouwen en Hij zal dat bewijzen als je Hem die kans geeft.

The World will be shakened and trumbled en toch kan er vrede zijn…..

Vanmorgen werd ik wakker met dit zinnetje in mijn hoofd, en vaak weet ik dat het de Heilige Geest is Die tot me spreekt en dat ik er over mag nadenken, samen met Hem. En ja, dan is er toch niets meer tegenstrijdig dan dit zinnetje, en het kerstfeest dat we vandaag mogen vieren, of niet.

Ik vind het bijzonder dat ik niet zoveel met kerst heb, ik ben uiteraard heel dankbaar dat Jezus geboren is, wow wat een wonder, en ik eer Hem ervoor, en ik word enthousiast en stil van de gedachte dat God zoveel van ons houdt dat Hij als een kind, onder ons kwam en dat zal ik altijd bewonderen. En het kerstverhaal, het verhaal van Betlehem is het mooiste verhaal wat ooit verteld is, en dat vier ik. Maar dat hele commerciële dat is me “too much”. Vroeger als kind wel, toen omarmde ik de gezelligheid en warmte, en kon ik vanuit mijn onschuldige kinderlijkheid intens genieten van de kerstdienst en chocolademelk en uiteraard het boekje en de mandarijn die we dan meekregen. Heerlijk vond ik het, en de veelkleurige lichtjes van de kerstboom, gaven me een gevoel van geborgenheid, en hoewel ik Jezus toen nog niet echt kende, genoot ik van dit geboortefeest.

In de loop van de jaren dat ik volwassen werd, heb ik verschillende fases doorgemaakt, van het radicaal tegen de kerst en het gebeuren zijn, tot het berusten van, en me te focussen op Jezus, en dit laatste geeft me enorm veel rust.

Ik heb tegenwoordig ook een kerstboom, ik vind het een lelijk ding, maar mijn dochter komt uit een gezin waar er geen plaats en geld was voor welke luxe dan ook en voor haar zet ik m neer. Voor haar is dit belangrijk en ik houd van haar. Ik hang er geen lading aan, het is een boom, niet meer en niet minder. Het kerstfeest zelf is voor mij een ultieme gelegenheid om mijn kinderen en geliefden uit te nodigen en met elkaar quality time te hebben. Elkaar te ontmoeten en in elkaar te investeren en op te bouwen.

Maar waarom dat zinnetje. En juist op het kerstfeest? Ik weet niet of God Zich überhaupt zorgen kan maken, want Hij is volmaakt, maar als Hij het kan, denk ik dat Hij het nu doet. Ik denk dat God zo verlangt om relatie met de mensheid te hebben en dat de meeste mensen Hem niet willen aannemen, omdat ze het allemaal goed voor elkaar hebben en heerlijk achter het kerstdiner duiken, en even de ellende en misère vergeten, en al helemaal niet aan God denken. Maar we zijn geschapen naar Zijn beeld, en Hij wil niets liever dan relatie met ons hebben, ook op het kerstfeest. Maar velen durven en willen niet eens na te denken of God bestaat, laat staan dat ze Hem zullen gaan zoeken.

Ik dacht altijd dat ik het ze dan maar moet gaan vertellen, maar de laatste tijd heb ik een nieuwe dimensie met Jezus ontdekt, waarin mijn leven zoveel rust en vrede geeft, dat ik echt alleen nog dingen doe, als ik weet dat ik het moet doen.

Onze lieve vriend uit Wales, Tony schreef iets wat me enorm raakte: “Jezus volgde de menigte niet, het was de menigte die Hem volgde. Hij ging niet op pad om mensen te zoeken die genezen konden worden, op opgewekt konden worden uit de dood. In plaats daarvan deed Hij heel eenvoudig de wil van de Vader, geleid door de Heilige Geest. Er zijn gelovigen die ijverig streven, maar er zijn er ook die eenvoudig vertrouwen op de leiding van de Heilige Geest.” Dit wil ik ook, gewoon vertrouwen dat God zal doen wat Hij wil door mij heen. Uitstappen en wandelen in autoriteit van Jezus. Ik vertrouw mijn hart en ik denk dat mijn hart mooi en transparant is, dus gaan er bijzondere dingen gebeuren.
Lang heb ik gestreefd en gewerkt en het gaf me veel stress , en ik raakte uitgeput. Dus dat wil ik niet meer, en daarom waren de woorden van Tony als een stukje waarheid in mijn hart.

De laatste week hebben we een intensieve tijd gehad, waarin mijn kinderen en vrienden nood hadden. Ik en peter hebben gewoon geluisterd naar wat de Heilige Geest van ons vroeg en je gelooft het of niet , er kwamen bijzondere doorbraken. Één van mijn kinderen zei laatst, mam ik hoef niet op een podium, ik heb liever relatie en impact op de mensen om me heen dan grote menigten die me geweldig vinden. Ja die kwam binnen, want dat wil ik eigenlijk ook. Mezelf zijn, Jezus door me heen laten zien, de Heilige Geest laten werken, die éne blijven zien die me nodig heeft, en gevoelig blijven voor de Heilige Geest. Spreken wanneer ik moet spreken en zwijgen wanneer ik mag zwijgen.

Deze wereld heeft mensen nodig die relatie willen hebben, en erin willen investeren. Geen slappe oppervlakkigheid, maar diepe doordringende transparantie en oprechtheid, met de veiligheid om fouten te mogen maken. Deze wereld, waarin de terreur dreigt, waar angst gezaaid wordt, waar dingen te gebeuren staan, dit geloof ik, maar waar ik mijn focus mag leggen op de liefde van God en de kracht van liefde die in mij leeft, ipv op de dreiging en ellende.

Ik wil dat. Ik heb alleen te winnen, en wil een veilige haven voor hen zijn, wiens schip stuurloos geworden is en waarin ik een plek van rust mag zijn, een bron van levend water, waar mensen kunnen drinken. Die bron in mij is Jezus, mijn Vriend, mijn Inspirator, mijn God, mijn identiteit. Meer wil ik niet. En al kan ik iets betekenen voor die éne, die dit nodig heeft, dan heeft mijn leven zin.

De wereld zal sidderen en beven, en geschud worden, ik weet dat, maar juist dan zal ik er zijn, voor jou, ik wil je helpen, naar je luisteren en iets van de liefde en vrede van God aan je geven, want alleen hiermee kan ik je dienen.

Ik wens jullie allemaal gezegende dagen, ik bid jullie de vrede van God toe. En hoop dat je tijdens deze dagen een moment zal nemen om je te beraden waar jouw plek is, en met wie je deze plek wilt doorbrengen. Ik kan het je aanraden om dit bij God te doen. Mėn ik zou geen seconde zonder Hem kunnen leven, Hij vult me iedere dag met nieuwe kracht en liefde, en dat heb ik hard nodig. En ik weet dat jij dit ten diepste ook verlangt, vrede en rust, vrij van angst en onzekerheid. De wereld gaat je dit niet geven, alleen Jezus brengt vrede.
God zegene je.

Challenge

image

Laatst zag ik een filmpje van Brigitte Kaandorp over spullen. Hilarisch en zo herkenbaar. Spullen. Overal spullen. Ze komen je huis binnen zo sneaky dat je er geen erg in hebt. Je zou er haast bang van worden. Ik heb dat ook.

Ik raak geïntrigeerd en geïnspireerd door websites als so chicken die blogs schrijft over minimalistisch leven. Op een of andere manier verlang ik hier ook zo naar. De mensen die me kennen zullen nu heel hard gaan lachen want ik ben iemand die alle rommelmarkten afloopt, die als er spullen zijn van mensen die ze wegdoen, al gauw zegt, kom maar op, ik weet wel een plekje. Een nobel streven maar door de loop der jaren heeft me dit enorm veel onrust gebracht.

We hebben een groot huis en dus veel ruimte en dus veel spullen. Nu ben ik een sensitief persoon en hecht aan sommige spullen ook waarde. Dit is niet altijd even handig als je juist minimalistisch wilt leven.
Ik ben zo vaak begonnen met opruimen en ik ben er ook heel trots op dat mijn huis tegenwoordig gestructureerd is. Maar er zijn nog veel teveel spullen. En daar wil ik vanaf.

Ik wil mijn energie niet verspillen aan spullen die in de kast liggen of ergens opgeslagen in het stof langzaam wegkwijnen, of waar mijn oog steeds naartoe wordt getrokken. Ik verlang naar orde in mijn hoofd en huis en daarom heb ik vandaag maar weer de keuze gemaakt, de zoveelste, om te gaan ontspullen.

Ik ben gelukkig een mens dat iedere dag opnieuw durft te beginnen en als het niet lukt voel ik mezelf totaal geen loser, en dit heb ik van God geleerd. Hij ziet het ook iedere dag weer met me zitten, ook al verbruik ik het steeds weer. Heerlijk toch. Deze mentaliteit heeft er ook voor gezorgd dat ik 25 kg afviel en steeds als ik weer bijkom begin ik gewoon weer opnieuw met gezond eten. Ik denk dat ik genade voor mezelf heb. En dit maakt dat ik het ook voor anderen heb gekregen. Maar dit terzijde, want het ging om de spullen.

Veel van deze spullen heb ik vergaard om een leegte op te vullen in mijn leven, en ik ben zelfs verslaafd geweest aan dingen kopen, want ik dacht dat ik daar gelukkig van werd. Vandaar al die spullen, want mijn genezingsproces duurde wel eventjes. 🙂

Ik wil mijn focus niet op spullen richten maar op Jezus en daarom deze challenge. Ik heb peter zo ver gekregen om mee te doen, en ik ben enthousiast.
We gaan de hele maand december iedere dag dingen wegdoen. Van klein naar groot. En het is vandaag 7 december, dus er gaan 7 dingen weg. Morgen 8 en ga zo maar door. Dit zou betekenen dat ik eind deze maand 496 spullen uit mijn huis verwijderd heb, en als peter mee blijft doen zijn dat 992 spullen in een maand, wow.

Nu moet je niet gelijk aan bankstellen denken, het kan, maar kleine dingen zoals een mes of doosje zijn ook spullen. Ik ben benieuwd, ik begin met volle moed en vraag me gerust hoe het ermee staat. Ik zal jullie tussendoor op de hoogte houden.

Nog even kijkend naar mezelf, geloof ik dat ik verslaafd was aan spullen, ik er geen afstand van kon doen door de emotionele waarde die eraan hing. Ik een kick kreeg van het verzamelen ervan, juist die goeie deal. En zo nog meer redenen, en dit wil ik allemaal afleggen. Ik ben geen slaaf maar een dochter en zo wil ik me ook gedragen. Ik ben niet ontvankelijk voor ontmoediging want ik geloof namelijk in mezelf. Ik weet dat ik alles kan door Hem die mij kracht en inzicht geeft. En dit is iets waar ik gewoon gehoorzaam in ga zijn, hoe het ook uitpakt.

Zet m op alma, je kunt het!

Lief jong mens

image

Ik hoop dat je even tijd wilt nemen om dit te lezen want ik heb een boodschap voor je. Ik wil een aantal dingen delen vanuit mijn hart omdat ik denk dat jij belangrijk bent.

Ik snap dat je leven niet altijd makkelijk is en dat er veel op je afkomt en deze boodschap gaat er dan ook niet één zijn om je terecht te wijzen, maar één om je hoop te brengen. Want weet je ik geloof in jou. Ik denk dat wij als oudere generatie op moeten gaan staan, om om jou heen te gaan staan. Want ik zie goud in jou.

Ik besef zo goed dat jij met velen het verschil gaat uitmaken in deze wereld, omdat jij goed snapt hoe het leven werkt. Jij wilt eigenlijk simpel leven en iets betekenen voor deze wereld maar het word je door ons ouderen niet makkelijk gemaakt.

Weet je wij komen uit een generatie waar niet is geleerd om over onze emoties te praten, moeilijke dingen werden weggestopt of genegeerd en dat heeft veel gevolgen gehad voor jou, want jij wilt wel praten over je gevoelens en wil je dromen en verlangens delen. Echter vaak loop je tegen een muur en heb je het gevoel dat je niet begrepen word.

Er is een kloof ontstaan tussen jou en mijn generatie en dat doet me pijn. Het spijt me echt dat we zoveel fouten hebben gemaakt door onze bekrompen manier van denken. We dachten dat we het goed deden, en we deden ons best maar er was weinig ruimte voor jou, omdat we zo druk waren met onszelf. Eigenlijk wilden we ook niet eens jouw mening horen en vonden je dan brutaal, terwijl je zoveel goede dingen te zeggen had, we stonden er niet voor open, en zo werd de kloof weer groter.

We wilden een goede baan en een mooi huis en mooie spullen, dit alles onder het mom van dat we dit voor onze kinderen deden. Maar is dit ook zo? Is dit wat jij nodig hebt? Of is er een andere roep in jouw hart diep van binnen. Een roep om erkenning, een roep om begrip en gelijkwaardigheid, een roep van wederzijdse transparantie, zodat er herstel tussen de generaties kan plaatsvinden. Eigenlijk diep van binnen vind jij al die materiële dingen helemaal niet belangrijk maar heb je honger naar echtheid.

Daarom mijn boodschap. Ik wil je hoop brengen, vandaag. Ik wil je zeggen dat God blij is met je, en met je hart. Je hebt een prachtig hart en dat hart is bestemd om uit te delen. Dat hart zit vol met potentie om het koninkrijk van God dichtbij te gaan brengen. Jij hebt van God alles gekregen om deze wereld te laten zien dat er een God van liefde is, dat Hij werkelijk bestaat. En ik hoop dat je weer gaat opstaan en gaat dromen. Dat je niet teleurgesteld blijft in de kerk die er een potje van heeft gemaakt maar dat je je passie weer gaat oppakken en je ogen omhoog richt. Jij bent belangrijk. Jij kunt een ware revolutie teweeg brengen. Een revolutie van liefde over deze verbroken wereld.

Blijf alsjeblieft geloven in jezelf, want ik doe dat ook. Blijf alsjeblieft Jezus zien in jezelf, want ik zie Hem ook. Blijf alsjeblieft transparant en vergeef ons alsjeblieft als we je pijn hebben gedaan op welke manier dan ook.

Ik bid dat jij zult opstaan en zult gaan bewegen met de Heilige Geest. Je bent zo bijzonder, zo mooi en hebt zulke toffe gaven en talenten.
Ik wil je steunen, ik bid voor je en zal je bemoedigen als het je even niet lukt. Ik zal je mijn hand reiken om je weer bij de Vader te brengen. Maar lieverd geef alsjeblieft nooit op. Er woedt een strijd en Jezus zal je voorgaan. Ik weet dat je het kunt. Ik geloof in je. Weet dat er in de naam van Jezus alle kracht ligt en jij die kan gebruiken. De naam van Jezus geneest, zet vrij, redt, bevrijdt en veel meer.

Ik hoop dat je na mijn bericht weer wat hoop hebt gekregen en dat er iets in je mag opstaan wat zegt : genoeg is genoeg, deze wereld heeft Jezus nodig.
Je kunt het, en je hoeft het niet alleen te doen, want er zijn er veel zoals jij.

Bedankt dat jij het verschil gaat zijn en dat je laat zien dat Jezus het belangrijkste in je leven is, en daar kunnen wij veel van leren. Je doet het goed, en ik bid je ongelofelijk veel zegen toe op de reis die jij gaat maken. Geniet ervan, nogmaals je kunt het, en vertrouw maar op je Leidsman, Hij zal je de weg tonen. Ik zie uit naar de wonderen en tekenen die je zullen volgen en de vele mensen die hun knieën zullen buigen voor Koning Jezus en dat omdat jij gehoorzaam bent. Ga , de velden zijn wit om te oogsten en jij zult die binnenhalen. Ik ben trots op je!
En ik ben er voor jou, ik wil voor jou vechten, want ik geloof in je.

Liefs

Alma

Lieve vreemdeling

image

Zomaar een bijzondere ontmoeting met een bijzonder mens op een gewone zaterdagmiddag.

Peter ging even tanken met de camper omdat dat beter is om hem de winter door te helpen en daar stond hij. Een man, bij het benzinestation. Bepakt met 2 zware koffers en mensen aanklampend om een lift.
Nu is peter meestal niet zo op de voorgrond, echter toen de man afgewezen werd door een vrouw bij het tankstation en hij peter vroeg om een lift, besloot peter zijn hart te volgen.

Zo stapte waseem in de camper en sjouwde zijn koffers aan boord. Ze kwamen in gesprek en peter vroeg waar hij heen moest.
Naar bremen. Hij was net uit nijmegen gekomen na een bezoek aan zijn zus, en was afgezet in gasselternijveen, met de boodschap dat de bus zo zou komen. Dit was inmiddels 6 uur geleden en er kwam geen bus, want die rijdt daar helemaal niet op zaterdag.
Na talloze keren mensen gevraagd te hebben om een lift naar een busstation had hij eindelijk iemand gevonden, dit was peter.
Ze raakten in gesprek en waseem vertelde zijn verhaal.

Een half jaar geleden was hij gevlucht uit syrië, in een gammele boot. De boot met een paar honderd mensen aan boord zonk en voor zijn ogen heeft hij zo’n 180 mensen zien verdrinken. Na uren op het water gedreven te hebben en vechtend voor zijn leven werd hij door de kustwacht gered. Wat een drama, wat moet er door deze man heengegaan zijn. En hoe kun je hiermee verder leven. Dit kunnen wij ons niet voorstellen.

Deze man, keurig gekleed en verzorgd en vriendelijk, vol met trauma’s vroeg alleen maar een lift en kreeg m pas na 6 uur in de kou gestaan te hebben.

Ik wil geen mening hebben over het feit of ze nu wel of niet recht hebben hier te zijn. Ik wil blijven zien dat er mensen zijn die nood hebben en verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt en recht hebben op ons medeleven. Ik heb besloten altijd mijn hart te volgen als ik zie dat ik mensen mag helpen. Ik wil overal en altijd de handen en voeten van Jezus zijn, en laat me door niets en niemand bank maken, en het oordeel heb ik voorgoed begraven.

Peter zette hem af op het busstation waar hij de rechtstreekse bus naar het treinstation kon nemen en gaf hem nog 50 euro in de hand, waarop de man met tranen in zijn ogen de camper verliet. Na telefoonnummers te hebben uitgewisseld en elkaar het beste toegewenst te hebben gingen beide mannen huns weegs.

Thuis gekomen, kreeg peter meteen een sms met een dankbetuiging, en peter reageerde terug met de belofte dat er in nederland vanaf vandaag in ieder geval altijd een plek zou zijn als hij hulp nodig had.

Lieve vreemdeling, lieve waseem ik hoop dat we iets hebben kunnen goedmaken. dat je nog gelooft in de mensheid, ondanks dat je zoveel keren werd genegeerd en afgewezen vandaag. Weet dat er altijd mensen zullen zijn die je wel zien. En dat God die mensen stuurt. Ik hoop en bid, dat mochten wijzelf in eenzelfde situatie verkeren er mensen zullen zijn die naar hun hart luisteren en ons zullen helpen. Dit is toch het minste dat we voor elkaar kunnen doen?

Tjonge wat een ontmoeting en wat een verhaal.

Galaten 6:9

Laten we daarom steeds het goede blijven doen en volhouden tot de dag dat Christus terugkomt. Zolang we daarop wachten, moeten we dus goed zijn voor iedereen.

Wees niet bang

De wereld lijkt gek geworden te zijn. Al het nieuws wat voorbij komt kan je in een staat van extreme angst brengen, waar je in meegezogen word en wat infiltreert in je denken.
Je kunt niemand meer vertrouwen, je kinderen zijn niet veilig, je email kan gehackt worden en ga zo maar door. Social media staat bol van haatzaaiende berichten en opruiende teksten en bangmakende voorspellingen. Je zou door dit alles het liefst naar een onbewoond eiland willen vluchten zonder internet en telefoon.

Maar hoe kan je in deze onrustige tijden toch je vrede bewaken en bewaren?
Ik moest denken aan het verhaal van Jezus in de storm. Ik herinner me het boekje van vroeger, wat mijn vader me voorlas en wat ik ook vele malen aan mijn kinderen heb voorgelezen. Het zinnetje wat me bijbleef was: en Jezus sliep.

Stel je voor de discipelen zijn met Jezus in de boot en er steekt een enorme storm op. Ik stel me voor dat het een eenvoudige vissersboot was met weinig luxe en zonder de huidige apparatuur en veiligheidsmaterialen van nu. Jezus ligt heerlijk te slapen en de storm gaat tekeer.

Ik maak even de vergelijking met de huidige situatie van deze wereld, storm overal om ons heen, Syrië, Afrika, Israël, enz., je huwelijk, je verslaafde kind, het misbruikte straatkind, je belabberde financiële situatie. Heftige stormen waar je van in paniek raakt. En jij, kind van God, zit er middenin. En Jezus slaapt…..
Hij maakt Zich geen zorgen om de stormen, Hij is bewogen, maar niets kan Zijn rust roven en wanneer de discipelen dan ook in paniek Hem wakker maken gaat Hij staan en spreekt tegen de wind en de golven en het wordt muisstil. Hij kijkt de discipelen aan en vraagt: waarom zijn jullie bang? Hebben jullie dan geen geloof?

Jezus woont in ons en vraagt: waarom zijn jullie bang? Hebben jullie geen geloof?
Deze vraag houdt me bezig, en ik kies er dan ook voor om Jezus in mij te vertrouwen en geef Hem alle ruimte die Hij verdient. Bij Hem ben ik veilig, welke storm er ook op mij afkomt. Ik vertrouw Hem. Dit doe ik nu nog vanuit mijn geloof, want mijn gevoel zegt soms heel andere dingen. Als ik de beelden in Parijs zie dan neig ik weer mijn gevoel te volgen, maar ik kies, Heer, bij U ben ik veilig, ik hoef geen angst te hebben. Wat een zekerheid, wat een troost.
Hij wil dat we bij Hem schuilen, onze angst mogen we aan Hem geven en leven in vrede en rust, wetende dat we veilig zijn in Zijn hand wat er ook gebeurd.

Laat je niet gek maken en angst aanjagen door al die ellende, maar bidt en ga op de bres staan voor hen die lijden. Zorg dat Jezus meer en meer ruimte krijgt in je leven zodat jij kan troosten en bidden voor hen die dit zo nodig hebben in deze wereld.
Angst verlamd maar hoop doet leven. Angst bouwt muren en liefde breekt ze af en hoop bouwt bruggen. We zijn niet langer onmondig maar geroepen om de liefde van Jezus te geven aan deze wereld. En dit kan op zoveel verschillende manieren. Stuur vandaag eens een bemoedigende sms aan een persoon aan wie je denkt. Help iemand in de winkel met de boodschappen, bidt voor een zieke, verdiep je even in de pijn van je vriend en neem hem daarna bij de hand en breng hem hoop. Jezus in jou wil je gebruiken als een verlengstuk van Zijn liefde. En als je dat doet is er geen tijd en ruimte meer voor angst.

Ik blijf me focussen op Jezus, ik huil mee met degenen die verdriet hebben en rouw met hen die rouwen. Ik doe wat ik kan maar laat me niet intimideren door het kwaad. Het zal uiteindelijk toch moeten buigen voor het Licht, omdat dit veel sterker is.
Heb lief wie je lief is, vergeef wie je moet vergeven, heb zelfs lief wie je niet zo lief vindt, je zult er een rijker mens van worden. Ik heb moeite met de manier waarop veel mensen zich uitlaten over de mensen die het onrecht veroorzaken. Ik heb er geen mening over maar breng ze stilletjes bij God en bid, Vader vergeef het hen, want ze weten niet wat ze doen. En dan laat ik het los, en richt mijn ogen met tranen gevuld omhoog, roepende Heer hoelang nog.
En dan ga ik door. Doen waar ik voor geroepen ben. Door met doen wat Jezus van me vraagt. Zijn liefde uitdelen aan deze wereld, waarin mensen hunkeren naar echtheid en liefde en bewogenheid. Ik kan dit alleen omdat Jezus in me leeft.
Ik geloof in liefde met heel mijn hart, want ik geloof in God en Hij is liefde, en dat is wat ieder mens nodig heeft, ook al worstelt en vecht hij ertegen. Alleen God geeft werkelijke vrede. Geen demonstratie, of vlaggetje in je profielfoto, of verbolgenheid over het onrecht, geen wraak, of vergelding, nee alleen Hij. En Jezus heeft al het onrecht van deze wereld op Zich genomen. Wat een offer, wat een liefde.

Wist je trouwens dat er veel meer leed is en dat veel meer mensen gebed nodig hebben.
Zomaar een paar dagen uit vorige week:
Woensdag 11/11 verdronken 14 vluchtelingen bij Lesbos, waarvan 7 kinderen. Donderdag 12/11 stierven 44 mensen door 2 bomaanslagen in Beiroet, met 200 gewonden. Vrijdag 13/11 129 doden en 99 zwaargewond. (…)

Ik snap er soms helemaal niets van en vraag God, waarom, maar na die vraag laat ik het los en geef alles aan Hem.

Kwetsbaar

image

“Weet je waarom jij zo weinig vrienden hebt, dit komt omdat jij kwetsbaar en eerlijk bent en daar kunnen maar weinig mensen tegen, daar lopen ze voor weg.”
Dit zei mijn geliefde schoondochter afgelopen week tegen mij.

Het liet me niet meer los en ik ging erover nadenken en processen. Ik weet dat het een risico is als je kwetsbaar bent want er zullen altijd mensen zijn die je genadeloos neer willen halen, en die hun oordeel al klaar hebben. Lang was ik hiervoor gevoelig en was ik een echte mensenpleaser. Ik deed mezelf onrecht aan want diep van binnen woedde er een roep en honger naar waarheid.

De laatste tijd word ik meer en meer bewust van het feit dat ik alleen maar Jezus ten diepste nodig heb. Ik roep dit al mijn hele leven, maar nu is het anders dan toen. Toen was het vanuit geleerd en meegekregen en ervaring die ik opgedaan had en omdat je dit toch hoort te zeggen. Nu is het vanuit een diepe honger en het intens bewust worden van de grootheid van God en de noodzaak en erkenning dat alleen Jezus mij vrede geeft.

Ik heb er een zooitje van gemaakt in mijn leven, en natuurlijk er zullen zeker wel externe factoren meegespeeld hebben, maar ten diepste heb ik zelf keuzes gemaakt en ben ik de enige die hiervoor verantwoordelijk is. Jarenlang heb ik anderen de schuld gegeven en conclusies gezocht en gevonden voor mijn destructieve gedrag in handel en wandel.
Ik draaide in een cirkeltje en kreeg soms bijval en erkenning en soms stootte ik ook heel hard mijn neus, maar al die tijd was ik op zoek. Op zoek naar echte vrede.

Vooral mijn man en kinderen hebben het zwaar gehad met mij. Ik ben dan ook medeveroorzaker geweest aan de pijn en scheefgroei die heeft plaatsgevonden in ons gezin. Dit was mijn verantwoording.
Maar ik kan dingen niet terugdraaien en ik weet dat God alle dingen doet medewerken van hen die Hem waarlijk liefhebben. En mijn man en kinderen en ik hebben God intens lief en dus zullen het nog mooiere en sterkere mensen worden dan het nu al zijn.
Soms stel ik me de vraag, wat als ik datgene wat ik nu weet had toegepast in mijn vroegere leven, wat hadden dingen dan anders geweest. Echter deze vraag is niet relevant want het is nu eenmaal zo gelopen.

Nu kan dit alles heel dramatisch klinken, maar niets is minder waar. Want wat ben ik dankbaar dat God heeft ingegrepen, en me liefdevol in de kraag heeft gevat en me mijn gedrag heeft laten zien, zodat ik me kon bekeren en Hij toen met Zijn overvloedige genade kwam en alles overwon in mij. Dit was mijn doorbraak naar echte vrede. En wat is er toen veel veranderd. God gaf me een lijst van mensen waar ik heen moest om vergeving te vragen en geloof me dit was niet makkelijk, er leek geen einde aan te komen. Ik ben gegaan in gehoorzaamheid en heb velen in de vrijheid mogen zetten en daarmee ook mezelf.
Ik ben een ander mens geworden. De scherpe kantjes zijn eraf. Mijn emoties zijn in balans gekomen, het oordeel is verdwenen, er is begrip gekomen en genade, en bovenal heb ik mezelf mogen zien als dochter van God en niet meer als slaaf.

Sindsdien is mijn leven als een rollercoaster. Er is een energie vrijgekomen, ik voel me jonger dan ooit en er is een diepe vrede gekomen, die mijn verstand te boven gaat.
God heeft me de laatste tijd bijzondere openbaringen gegeven over mijn leven, en dan met name over mijn denken, want dit moest volledig veranderd worden. Al 50 jaar was mijn denken gevormd en hier en daar was het gelinkt aan het denken van Christus, maar het merendeel was toch echt vleselijk.
Nu echter, nu ik tijd met Jezus als onmisbaar ervaar, wordt mijn denken iedere dag veranderd. Door het lezen van Gods woord maar ook door de wijze lessen die ik van mijn zoon auke mocht ontvangen. Hij heeft me veel openbaringen van God gegeven, die ik meteen ging toepassen en waardoor ik meteen veranderde.

Vroeger was ik kwetsbaar en snel te kwetsen, nu ben ik kwetsbaar en neemt Jezus het voor me op en hoef ik niet meer te strijden. Hij in mij, en ik gehoorzaam. Makkelijk? De weg ernaar toe niet, maar nu is het geweldig. Ik word steeds blijer en krijg weer passie voor het leven. Ik hijs me niet meer door het leven, maar leef het leven. Mijn liefde voor mijn omgeving is toegenomen en het kost me geen enkele moeite. Ook komt er weer ruimte en kan God spreken.

Al die tijd was ik bezig om dichterbij God te komen door hard voor Hem te werken, en door vooral goede werken te doen, zodat Hij trots op me was. Het putte me uit en bracht me geen vrede. Pas toen ik mocht zien dat Hij genoeg was, vond ik vrede.
Ik heb toen besloten om met alles te stoppen in mijn leven wat ik vanuit verkeerde motivatie was gestart en toen hield ik niets meer over, dan alleen mijn gezin. Gelukkig geeft God nieuwe dingen en ben ik klaar om te gaan en Zijn stem te volgen. En ondertussen is mijn belangrijkste doel, bij Hem zijn en gevuld te worden door Hem alleen.

Auke had laatst een prachtig beeld van een emmer. Mijn emmer was halfvol en steeds als er wat in zat, deelde ik het weer uit, waardoor de emmer nooit overstroomde, want dan had ik het al weer weggegeven. Hij zei toen, mam, neem nu eens de tijd om de emmer te laten overstromen en vanuit het overstromen weg te geven, en dan zul je zien dat het water blijft stromen. Dit vond ik zo mooi, en besloot dit te doen, en het werkt.
Ik heb er zo n zin in hė in het leven. Ik ontvang van God en kijk naar voren. Mijn lieve vader zei altijd, doe wel en zie niet om, en dat ga ik doen. Me uitstrekken naar hetgeen voor me ligt en vergetende hetgeen achter me ligt. Ik koester de mooie herinneringen, laat me niet aanklagen en ontvang Zijn genade en liefde voor mij iedere dag.
Jezus is mijn passie en geeft mij passie en meer heb ik niet nodig.

Ik wil je uitdagen om net als ik op zoek te gaan naar die vrede. Vind je het lastig om je kwetsbaar op te stellen, bij God kan dat, want Hij zal je nooit pijn doen. Geef alles aan Hem, wees eerlijk naar Hem, Hij zal je vergeven, vraag en je zult ontvangen, want Hij is een liefhebbende Vader Die reikhalzend naar je uitkijkt. Hij zal je nooit veroordelen, Hij ziet je en wil je helpen bij alles waar je mee zit. Je hoeft alleen maar je handen uit te strekken. Ook al heb je dit al zo vaak gedaan, net als ik. Geef niet op, maar ga naar de Vader. Hij wacht op je.

Vader
Eindelijk
Vond ik rust
En mag ik zien
Wat U werkelijk bent
Vol van liefde
Geen woorden alleen
Maar diep intens bewust en beseffend
Tot tintelend toe ervaren
Dat U alleen vrede geeft
En daar geef ik me aan over
Wetend dat ik eindelijk thuis ben
En veilig ben in Uw handen
Ik geef me over

Geen slaaf van angst maar een kind van God

We leven in roerige tijden en er is veel onrust om ons heen. We hoeven de tv maar aan te zetten en we worden overspoeld door de onheilstijdingen die voorbij vliegen. Vluchtelingen ontheemd van huis en haard, oorlogsdreiging, wetteloosheid, armoede, werkeloosheid, haat, onrecht, zedeloosheid. Tjonge je zou er bang van worden, en eerlijk gezegd klampt de angst me dan af en toe ook aan en zou ik het liefst me verstoppen en wachten tot het voorbij is. Ik heb geleerd dit van me af te schudden en alles in de handen van God te leggen. Hij heeft me volmaakt lief en volmaakte liefde drijft iedere angst uit. Al deze ellende last me echter niet onberoerd. Soms huil ik om het leed wat voorbij komt en denk ik Heer hoelang nog?

Maar al deze dingen zijn niet nieuw, God spreekt erover in Zijn woord en vroeger was niet anders dan nu, hoewel ik denk dat dingen tot een eind lopen. Eindtijd noemen we dat, en eigenlijk willen we daar niet over spreken, het heeft iets negatiefs, iets angstigs, en dat willen we niet. Om me heen hoor ik dan ook veel verschillende stemmen, de een roept: Jezus komt terug, bekeer je, het gaat vreselijk worden en deze stemmen zaaien angst waar mensen verre van willen blijven, en de ander zegt met zoveel woorden vrede, vrede, en laten we ons niet gek maken, het komt wel goed, ik wil me hier niet mee bezig houden, want Jezus is Overwinnaar. Het zijn 2 geluiden die allebei waar zijn, en het een kan niet zonder het ander denk ik.

Ik geloof dat Jezus mijn vaste burcht is, Mijn Redder in angstige tijden en Verlosser. Ik houd me hieraan vast.
En toch is er die andere kant die de realiteit voor ogen houdt dat deze wereld in barensnood is en dat er dingen gebeuren in de geestelijke wereld, waarvan velen het besef niet eens hebben. Hebben we in de gaten wat er zich afspeelt in Amerika, het Vaticaan, Syrië , waarom al deze vluchtelingen opeens hierheen komen, begrijpen we de profetieën die de bijbel ons geeft? Kijken we naar Israël? Achter de schermen speelt van alles en ik zeg dit niet om angst te zaaien, maar de bijbel leert ons dat we waakzaam moeten zijn, enerzijds moeten we zorgen voor genoeg olie in onze lamp en anderzijds moeten we uitkijken op de muur en de tekenen van deze tijd in de gaten houden. Ook zegt de bijbel dat we tot Jezus terugkomt gewoon moeten blijven doen wat we doen.

Wat kan het verwarrend zijn en angstig als je niet je vrede en veiligheid in Jezus Christus hebt. Hij leert ons dat we geen angst hoeven hebben, dat wie Hem aanvaard hebben als Redder en Verlosser, veilig in Zijn hand zijn. Dit sterkt me, maar baart me ook zorgen als ik de vele mensen om me heen zie die Hem nog niet kennen, die in angst en onzekerheid door het leven gaan, of verblind er maar op los leven en alles doen wat God verboden heeft. Ook van deze mensen houdt God en gaat Zijn hart uit. Ook zij hebben een keus, met Hem de eeuwigheid door te brengen.

Ik houd van mensen, van alle mensen, zelfs mijn vijanden heb ik geleerd lief te hebben en de mensen die mij onrecht hebben aangedaan, dit was een proces maar dit heeft me zoveel rust en vrede gebracht, ik kon vergeven en loslaten. En juist omdat ik van mensen houd ben ik bewogen. Maar wat gaan we dan communiceren? Vroeger toen ik me nog liet leiden door angst sprak ik alleen maar over al die ellende die plaatsvond en probeerde ik mijn omgeving paniekerig te waarschuwen om zich vooral te bekeren, want Jezus kwam spoedig terug. Daarna heb ik een periode gehad waarin ik me nestelde in genade en vrede en in een status van passiviteit en egoïsme bevond waarin ik steeds meer gericht raakte om mijn eigen kleine omgeving, als ik en mijn gezin het maar goed hadden. En nu nu merk ik dat de last van Jezus, de liefde van God voor deze wereld die ten ondergaat me dringt om niet langer te zwijgen maar de grote daden Gods te verkondigen enerzijds, me te drenken in Zijn genade en vanuit Zijn intimiteit in beweging te komen, en anderzijds ook de realiteit te vertellen dat er zonder Jezus geen leven is maar een toekomst die vreselijk is, namelijk de hel.
Ik begeef me hiermee op glad ijs, maar ik kan de bijbel niet verloochenen en geloof niet in eenzijdigheid.

Wel geloof ik met heel mijn hart dat er een grote opwekking gaat komen, die zo groot is en dat er veel arbeiders nodig zijn. Zijn we klaar voor de oogst? Of zitten we nog teveel in onze eigen veilige koninkrijkjes waar we af en toe verward raken en door de bomen het bos niet meer zien.
Ik wil me inzetten alleen als Hij me roept en ga geen dingen meer doen omdat het moet, maar ga luisteren naar de zachte stem van Gods Geest. Ik heb tegen God gezegd, zend mij waar U wilt dat ik ga, en niets is me weer waard dan in Uw aanwezigheid te zijn. En dan hoef ik geen angst te hebben, bij Hem ben ik altijd veilig en weet ik me geborgen. Jij ook?

I am no longer a slave to fear, I am a child of God